Home MEKANA GÖRE Avustralya Avustralya – Yeni Zelanda; Büyük Resif 1

Avustralya – Yeni Zelanda; Büyük Resif 1

0

22/10/2013

Sabah erkenden kalktık, eşyalarımızı zaten akşamdan ayrıştırmış ve tek çantada gerekleri toplamıştık. Otelde seri bir kahvaltı ettik, ayırdığımız çanta hariç bavullarımızı emanet ettik resepsiyona. Teknenin önerdiği fotoğrafçı geldi elinde talep ettiğimiz su geçirmez kamera ile. Incık cıncık her şeyini anlatıp teslim etti ürünü; 2 günlük kirası 64aud olan su geçirmez kılıf içerisinde 18x zumlu 4gb hafızalı turist fotoğraf makinesi.

Teknemiz Rum RunnerÇok heyecanlıydık bu konaklamalı dalış turu için, 7:30’da teknemiz Rum Runner’a ulaştığımızda tekneye varan son kişiler olduğumuzu fark ettik. Dünyanın en büyük canlısı, uzaydan da görülebilen büyük resife gidiş için en doğru yer Cairns olduğu için buraya geldik. Bizim dalış sertifikalarımız yok, ağırlıklı olarak şnorkel yapacağız. Bunu sağlayan günübirlik turlarda var ama bunlar resifin dış kesimine gitmiyor. Biz daha bakir olacağı ümidiyle dış resife gitmek istedik, konaklamalı seçeneklere baktık. Bir yöntem, dış resifte bekleyen katamaran tekneler var. Sizi hızlı araçlarla o tekneye götürüyorlar, oldukça lüks odalarda konaklayıp resiflerde yüzüp, dalıp sizi getiren tekne ile geri dönüyorsunuz. Diğer yöntem ise Cairns’den direk giden tekneler, bunlar daha az konforlu oluyorlar, doğal olarak daha ucuz. Her ikisinde de size özel banyo falan yok.

Rum Runner'daki kabinimiz

Bizim seçtiğimiz en ucuzuydu ve 2 kişi 660aud ödedik. Tekneye varınca hemen buyur ettiler, çift olarak geldiğimiz için bize ayırdıkları özel kamaramızı gösterdiler. Resimde görüldüğü gibi tam olarak yatağa sahip değil, çanta gibi şeyleri koyacak ayrı bir yer falan yok, son derece havasız ve sıcak, kendine bile faydası zor olan bir pervane ile havalandırılmaya çalışılıyor. Teknenin sayfasında da birkaç kez uyarıyorlar aslında sizi, lüks arıyorsanız başka gemiye şeklinde. Gece uyuyamayacağımız idrak edip, eşyaları bırakıp güverteye çıktık.

Güvertede hoş geldin brifingi verildi. Teknede 2 tuvalet varmış, içerisinde ayna da olanı bayanlara ayırmışlar ama boş olanı kullanabilirmişiz. Günde bir kere duş almamıza yetebilecek su varmış, o da seri duş alırsak. Kamaralara inerken merdivenden mutlaka geri geri inmeliymişiz. Teknede gerçekleşebilecek kazalar konusuna özellikle dikkat çektiler, kırık bir kolla Cairns’e saatler sürecek bir yolculuk yapmak çok sancılı olacaktır diye. Yemek saatleri, personelin yemek sırası gibi konularda bilgilendirildik ve yola çıktık.

Rum Runner ile resiflere giderken

Büyük resif balıklarıŞanssızlık hava son derece kötü, kapalı, rüzgarlı, dalgalı, yağmurlu. 4 saate yakın süren yolculuğun başlarında dalışçılara dalış hocası, biz şnorkelcilere kaptan ayrıca brifing verdiler. 13 yolcunun 8’i dalışçı, 5 kişi şnorkelciyiz, kaptan, aşçı ve 2 dalış hocası, yani 20 metre teknede 17 kişiyiz. En önemli kuralımız resiflere kesinlikle basmamak, tekrar suya girmemize izin vermezmiş. Ekipman kullanımında hediye durumundaki keşif dalışının temellerine kadar birçok bilgi aktardı kaptan.

Açıklara gidildikçe elbette yolculuk şartları daha da zorlaştı. Kısaca büyük çoğunluk midesine mukayyet olabildi diyeyim. Ben sıkıntı yaşamadım, eşim biraz zorlandı ama hedefe vardığımızda hareketli havanın içerisinden geçip durağan havaya varmıştık. Kötü hava Cairns’e doğru gidiyordu ve rüzgarını götürmesi yeterliydi, yağmur yağmasını zaten denizdeyken, hele ki denizin altını izlerken neredeyse hiç fark etmiyorsunuz.

Büyük resif balıkları

Büyük resif balıkları

Büyük resif balıklarıSaat 11 gibi resiflerde ilk şnorkel tecrübemize hazırlanıyorduk. Teknedeki ekipmanlar oldukça eski ve yıpranmış, tüm vücudu kaplayan dalış kıyafetini girmek zorlayıcı. Hem hava çok sıcak olmadığı için hem de açıkta olduğumuz için suyun soğuk olacağını düşünmüştük, kaptan 24 derecedir su dediğinde inanmadık. Hala da sanmıyorum 24 olduğunu ama yakın bir değerdir. Hava sıcak olsa girdiğinizde pek de serinletmeyecek sıcaklıktaki deniz aynı zamanda son derece az tuzlu. Kıyafet size hem yüzeyde kalma konusunda yardımcı, hem de daha uzun süre dolaşabilmenizi sağlıyor.

Büyük resif balıkları

Evdeki bir iki tak çıkar denemesi harici benim ilk lens tecrübem, suya girmeden hemen önce taktım. Hayatımda ilk kez su altı bu kadar zengin bir yerde yüzecektim ve ilk kez çevreyi bulanık değil net görüyordum. Heyecan içerisinde karı koca olarak tedirgin tedirgin dolaştık. İrili ufaklı, renkli renkli birçok balık gördük, kameraya ısındık. Daha önce Küba’da ve Tanzanya’da resiflerde yüzme şansımız olmuştu, burada çok daha fazlasını göreceğimizi umuyordum ama çok da farklı değildi, yağmur da hafiften devam ediyordu. Çıkışta maskeyi çıkarıp bir dalıp çıkayım dedim. Lense dikkat etmem gerekiyormuş, her ikisini de kaybettim. Neyse ki eşim öngörülü, birkaç yedek getirmiş.

Büyük resif balıkları

Büyük resif denizaltı

Dalış HazırlığındaDönüşte öğle yemeği vaktiydi. Yolculuk başlangıcında ufak tostlar vermişlerdi ve gayet lezzetlilerdi, öğlen sunulan pizza, söğüş et ve salata da oldukça başarılıydı. Yemek sonrası keşif dalışlarının vaktiydi, kaptan ve dalış hocaları başımızda, beni ve aşırı heyecanlı eşimi sona ayırdılar. Dalış öncesi mutlaka maskeniz su ile dolarsa nasıl boşaltacağınızı göstermenizi istiyorlar, bir de suyun altında regülatörü ağzınızdan çıkarıp geri takarken ne yapacağınızı (nefes tutmak yok, hafifçe nefes vermeye devam, takarken de önce içerisindeki suyu dışarı üflemelisiniz).

Büyük Resif Dalışı

Teknenin önündeki çapa ipine tutunarak birer birer aşağı indirdiler yeni yetmeleri, o dakikaya kadar heyecanını yenemeyen eşim ise dalışı pas geçmeye karar verdi. 3lü ve 2li olarak ayırmışlardı grubu, eşim vazgeçince dalış tanıtımında son kişi olarak kaptandan özel eğitim alır durumda oldum. Halen belge alacak bir kursa katılmadım ama ondan fazla tüple dalış yaptım. Haliyle neredeyse tecrübesiz bir gerçek dalgıç kadar rahattım su altında, kaptan da zaten fotoğraf makinem ile dolaşmama izin verdi. O önde, ben arkada yarım saat kadar dolaştık. Bir kaç saat önceki kötü hava nedeniyle görüş mesafesi çok fazla değildi.

Büyük resifin küçücükleri

Büyük resifte masmavi deniz yıldızı

Büyük Resifte gecelememizTekne ikinci durağa gitti. Gece de konaklayacağımız yerin koordinatlarını not ettim (16”48.700S-146o10.733E’de). Hemen suya girdik elbette. Açıkçası kıyafetleri giyip çıkartmak bile çok efor gerektiriyor. Yüzmeyi bir kenara koyun, günde 4 kere bunları giyip çıkararak bile yoruluyorsunuz. Eşim önce katılmadı bana ama sanırım hem görüş mesafesi giderek arttığı için hem de burası daha renkli olduğu için çok daha keyifliydi. Dev kaplumbağa çok hızlı olduğu için yakalayamadım ama özellikle o benekli köpekbalığını gördükten sonra karımı da almaya karar verdim. Dönüp yeterince dinlenmiş olduğunu, onca yol gelip yorgunum, hava serin gibi bahaneler sunmanın kabul edilemez olduğunu söyledim. Benim boyutumda midyeler ve parlak mavi denizyıldızları onu da tavlamaya yetti. Eşime göstermeye çalışırken ise bir dev maori dudaklıyı kaçırdım, pek yakında değildi, doğal olarak süratli de hareket ediyordu. Yaklaşamadım balığa ama anladığım kadarıyla benim boyumdaydı. Küba ve Tanzanya’dan pek de farklı değil şeklindeki ilk izlenimimin gün bitmeden yerle bir olduğunu belirtmeliyim.

Büyük resifin balıkları

Büyük resifin balıkları

Büyük resifte dev kabukluAşçımız çok çok iyi olduğunu özellikle akşam gösterdi. Biz de çok açtık muhakkak ama her öğün son derece lezzetliydi. Daracık mutfakta yaptığı fırında kuzu kol akşamın kralıydı ama tavuk kanat da son derece lezzetliydi, onlara pilav ve salata eşlik etti. Teknede elbette pek masa yok. Yemekler içerideki masanın üzerine konuyor, herkes alacağını tabağına alıp güvertede bir yerlere oturuyor, elinde tabak karnını doyuruyor. Aslında açık büfe ama kaptan tamam demeden ikinci tabağı almaya gitmek yasak, personel bizden sonra uğruyor büfeye, onların aç kalmaması garanti edilince bizim insanlıktan çıkmamıza izin veriliyor.

Tüple dalış yapanların bir de gece dalışı vardı. Yemekten biraz da kısa süre sonra onlara fenerleri dağıtıldı ve dalışa gittiler. Şnorkelcilerin gece denize girmesine izin vermiyorlar, nedenini pek anlamadım ama takat da kalmamıştı, insanlar dalıştan dönerken henüz çok erken bir saat olmasına rağmen gözlerimiz kapanmaya başlamıştı. İlk gördüğümde “ne yapalım, bir gece de uyumayı veririz” dediğim sıcak ve havasız kompartmanda adeta ölü gibi uyuduk.

LEAVE YOUR COMMENT

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir